Otaku – Kahraman 1

0 4

Dedektif şüpheli gözlerle bana bakıp “tekrar soruyorum efendim cinayet saati neredeydiniz?” diye sordu. Ben gerginlikten ismimi bile unutmuşken arkamdan en iyi arkadaşım “benimle birlikteydi dedim ya dedektif” diye dedektife çıkıştı ama dedektif inanmışa pek benzemiyordu derken olay yerindeki polis elinde benim cep saatimle koşarak geldi “dedektif bunu olay yerinde bulduk” dedi. İşte o an beynimden vurulmuşa döndüm dedektif beni yaka paça yakaladı arkadaşımın şaşkın bakışları içeresinde polis arabasına bindirilip direk mahkemeye çıkarıldım. Baş savcıyı öldürmekle suçlanırken mahkememin 1 ay sonra yapılmasını beklemiyordum zaten. Konuşmama bile fırsat vermeden hakim ölüm cezasına çarptırıldığımı söyleyince az kalsın küçük dilimi yutup mahkemede ölüyordum. Beni elektrikli sandalyeye bağladılar son isteğimi bile dinlemeden şarteli indirdiler ve yataktan düşüp uyandım evet neyse ki hepsi bir rüyaydı.

Ben aşırı hayalperest otaku(anime izleyen kişi) ve tabiki asosyal biriyim, otakularında en büyük sorunu da bu değilmidir zaten. Ben lise 2.sınıfta okuyorum en büyük hayalim animelerdeki gibi kahraman olmak ama şuana kadar bunu yapmaktan çok çekindiğim için başarılı olamadım diye düşünürken, sınıfımıza lise 4.sınıftan senpailer(üst sınıflar) gelip bizim sınıftaki bazı arkadaşlarımı tehdit etti. İşte tam bir kahraman olma zamanı.

Yazının sonraki bölümü (Otaku – Kahraman 2) 

Cevap Gönder

E-posta adresiniz yorumunuzda yayınlanmayacaktır.