Mütemmim Cüz

0 11

Lisede hukuk dersinde duymuştuk bu terimi. Tamamlayıcı, ayrılmaz parça anlamında. Çok sevdim, o yıllarda dostlarımı öyle görüyordum. Ve tabii ablamı. Sonra aşık oldum sevdiğim adam oldu. Şimdi de kızım mütemmim cüzüm.

Sadece manen değil madden de öyle. Bambu ağacına sarılan koala gibi yapıştı, tuvalete zor gidiyorum. Tabii bu durum egonu tavan yaptırıyor ama onun özgür bir ruh olup kendi başına takılacağı zamanları iple çekmiyor değilim.

Parka gittiğimizde etrafta koşturan çocukları hayretle izliyor. Yürümek için can atıyor sanırım.  Öylece bankta oturup annelerinden uzaklaşıp salıncaklara ve kaydıraklara koşmalarını izliyoruz. Bu şehirde birkaç tanıdıktan başka hiçbir akrabamızın olmayışı içime dokunuyor sonra. Kızım benim dışımda birilerinin sesini duysun ve görsün diye gidiyoruz oraya.

Normalde asla yapmayacağım şeyler yapıyorum, tanımadığım insanlara merhaba demek gibi.
Kızım da onun dışında birisiyle konuşuyor olmamı dikkatle izliyor. Bazen o etrafı izlerken ben de hayaller kuruyorum. Yaz gelmiş, Edirne’ye gitmişiz Meriç’in kıyısında oturmuşuz. Ya da o büyümüş, beraber kahvemizi yudumlarken kitaplardan, filmlerden konuşuyoruz. Sadece elini omzuma atmış, ağır adımlarla yürüyoruz sokaklarda.

Aklımdan geçenleri anlamış gibi yüzüme dokunuyor usulca, ben ve mütemmim cüzüm evin yolunu tutuyoruz.

Cevap Gönder

E-posta adresiniz yorumunuzda yayınlanmayacaktır.