Düşmenin Formülü

0 4

Bigün tıngır mıngır bir otobüste eve dönüyorum. Otobüs ineceğim durağa yaklaşıyor. Yol çok çok az yokuş. Belki de değil ben uyduruyorum. Otobüste sağlı sollu ilerlenen kısımlar var ya heh onun sol tarafındayım. Muavinlerin “arka gappı” diye telaffuz ettiği aslında iniş için kullanılan ama bizim, biz özgür Adanalıların futursuzca kullandığı kapıya yakınım. Otobüse saçları bembeyaz yaşlı bi amca biniyor. O sırada çılgın şoför atağa kalktı. Şoför ! şoför ! hızlanıyor, arkadan dolmuş bastırıyor ! Yeşil ışığa yetişmeye çalışıyorlar sayın seyirciler heycan dorukta!!! Sayın seyirciler nefesler tutuldu Tutulan nefesler geri veriliyor. İçimizde tutamayız sayın seyirciler ölürüz yoksa. Hiç yoluna mi gidelim sayın seyirciler. İşte az önce benim gördüğüm beyaz saçlı amcalara “aha lan kesin bu Hızır Hasret iyi davran kızım” dediğim familyadan olan bu nur yüzlü amca dengesini kaybediyor. Otobüsün hızıyla hızlanıp bana doğru geliyor Amcam bana çarpmamak için kendini diğer tarafa atıyor Kıyamam. Reflekslerim hayvan gibidir. Cidden hayvan gibidir. Aniden biri karşıma çıksa huaaaaaaaaaayyy diye çığlık atar zıplar karşımdakini korkutur bi de üstüne fırça çekerim, ödümü patlattın diye. Kızım seninki öd kesesi değil. Seninki balon. İşte bu ultra gelişmiş refleksle otobüsün sonuna doğru bilinmez bir yolculuğa çıkan amcaya elimi uzatıyorum. Amca düşüp ölsün mu ? Torunları torbaları dede dede diye ağlasın mı ? Şoför hapse mi girsin işinden mi olsun? Bi de onun çoluk çocuğu aç mı kalsın ? Anası babası perişan mı olsun ? Olmaz olamaaz gönlüm razı olmaz. Pazusundan yakalıyorum amcayı Sıkıca tutmaya çalışıyorum ama amcam F=m.a formülünden kütlesi ve ivmesiyle orantılı bir kuvvet uyguluyor diğer tarafa doğru. ben iman gücümle bırakmıyom amcayı. Metafizik gerilim yaşıyorum. Derken elimden zaman gibi kayıyor amca ben inatla bırakmıyorum. Bırakacağın elini tutmayacaksın deliganlu!! Bizim kitabımızda; hangi kitap bilmiyorum ama bizim kitabımızda yazmaz o. En son otobüs durakta durduğunda amcayla el ele ve göz göze oluyoruz. Haaaani kuşlar ağaçlaaaarr? Bimbir renkli çiçekleeeeeerrr? Nasıl yakalamıştım? Otobüste ellerini ? Amca kıpkırmızı oluyor şapşik. Kusura bakma kızım diyor. Yoh yaav amca babam yaşındasın diyor içinden, diliyle Estağfurullah amca diyen hanim kız. Sonra bir iniyorum otobüsten. Bir hayat kurtarmış olmanın verdiği abartı ve gereksiz bir sevinçle eve dönüyorum. Ve bu ani ne zaman hatırlasam gülüyorum.

Facebook Yorumları

Cevap Gönder

E-posta adresiniz yorumunuzda yayınlanmayacaktır.