BAZEN…

0 0

Akış içinde kendini görmezsin bazen.

Acıkmadan yersin, gelişigüzel gülümsersin . Sınıfa bir şeyler söylersin. Telefonu açar, teselli edersin. Çay söylersin , içersin. Anneni ararsın gerektiği için. Arabaya biner ,inersin . Hızlıca taranırsın aynaya bakmadan. Evet dersin sık sık, küçük kızın konuşurken, oğlunla oynarken; evet ,evet ,evet!

Bazen de gerçeklik treni çarpar .

Ayakların sımsıkı ama sımsıkı yeryüzüne yapışmıştır ; ağırsındır aynı zamanda hafif . Güneş gözüne vuruyordur.  Çay çok lezzetlidir, rengi açık . Anneni duyarsın gülümseyerek. Geçerken aynada göz kırparsın kendine. Sınıfına gülümser, anlamlı bir şeyler söylersin. Yavaş çevirirsin okuduğun sayfayı ,düşünürsün. Alman gerekmediği bir zaman hediye seçersin. Bir çizgi filmden bir şarkı mırıldanırsın duyulacağına aldırmadan. Evet dersin sık sık , küçük kızın hastayken , oğlun sizi kıskanırken. Evet, evet, evet. Sen iyileş yaşam parçam, hepsine evet!

Cevap Gönder

E-posta adresiniz yorumunuzda yayınlanmayacaktır.