Anlamsız Olmayan Şeyler bÖlüm 1: Ölüm

0 11

Kimileri dokuz canlı gelir, bazıları doğarken öldüm der. Ses çıkarmadan oku.
Kafamda nasıl ölüm istediğimi anlatacağım.
Doğmak,büyümek ve ölüm;
Nefes alır gibi acayip sıradan bir gündü. Her şey son derece olması gerektiği gibiydi. Ele avuca gelen bir değişiklik yoktu. Sonra ben öldüm, tamam mı? Süper sıradan bir andı. Her şey son derece olması gerektiği gibiydi. Sırtımı delen demir , ani bir fren sesi. Sokakta ki insanlar çığlık attı. Korkudan çocuğun elinde ki elma şekeri düştü. Sanki elma şekerinin güzel kafası koparken kendimde ki acıyı çeker gibi düştü. Mahalleli başıma üşüştü. Yanlış müdahalede bulundular. Ambulans aramak lazım dedi amca sessizce.  Her şey olması gerektiği gibi ilerliyordu. Kaos, panik, bismill! Kurtarılamadı. Çok beklemedim. Ölüler beklemez. Beklemek ve bekletmek nefes alanlara mahsus kaldı. Cenazem çok acıklıydı. Her kesim den güneş gözlükler vardı. Herkes üzülmenin hakkını verdi. Salya sümük ağladılar. Oh çektim çok şükür dedim, her şey normal. Hiçbir şeyi atlamadılar. Bütün akrabalarım, eş dost yakınlarım ve son kez helallik grubum beni iyi bildi. Herkes hakkını helal etti. Facebook fotoğraflarımın altına “Ölüm sana yakışmadı” diye yazdılar. Yanıtlamadım. Ne yapsam, cevap versem işler karışacak. Kimse düzeni bozmak istemez her halde? Her şey olması gerektiği gibiydi. Her güne ölmek için başlamıyor muyduk zaten? Oyunun kuralına göre son gecenin hatırına, ölmüşlerin ruhuna. Son çiçekler geldi mezarın başına bir tek Aysun koyamadı çiçek nasıl koyacaktı ki? Ölüler çiçek tutamaz annem! Bak dedi artık sende koyamayacaksın benim mezarıma çiçek. Ama biz çok güldük. Bu sırada cenaze etkinliği bitti. Annem, babam durdu en çok sesimi çıkarmadım onlara işarette vermedim umutlanmasınlar.

Standart bir hayattı.
öldüm.
Falan filan…

Cevap Gönder

E-posta adresiniz yorumunuzda yayınlanmayacaktır.