Ana Sayfa / Az Pişmiş / VAKTİMİZ VAR, BİLİYORUM

VAKTİMİZ VAR, BİLİYORUM

Sevgili okur, klişe olan şeyler çok sevilmiş ve tekrar edilen şeylerdir. Böyle klişeden sayılan bir cümle var, bu yazımı onun üzerine bina etmek istiyorum, tapusu benim olmayacak. “Hayat, siz planlar yaparken başınıza gelendir.” Sizi bilmem ama ben doğduğumdan beri her şey  o kadar çok “başıma geliyor” ki plan yapmak aklımın ucundan bile geçmedi. İronik bir biçimde de etrafımdaki pek çok insan tarafından planlı ve programlı biri olarak tanımlanıyorum. Büyük yanılgı içinde olduklarını kanıtlamayı “planlardım” ama yazının akıbetinden bile emin değilim.

Günlük işler konusunda belli bir rutine sahip olduğum doğru. Bu rutin kendimi güvende hissetmemi sağlıyor. Eğer bir sonraki derse girmeyi planlarken kendinizi bir anda bir hastane odasında çaresizlik içinde beklerken buluyorsanız, tebrikler yaşıyorsunuz! Çünkü yaşam tam da bu. Sizi belli duygu durumlarından bir diğerine savurur ki içinde olduğunuz rutinin bile kıymetini o koca kafanız anca alır. Şşşşt sakin, kocaman olan benim kafam. Misal o kadar koca olmasına rağmen hala o kafanın almadığı bir tespit var: Aman canım sağlık olsun da gerisini boş ver cümlesi. Güzel kardeşim, hastayken tabii ki de sağlıklı olmayı her şeyden çok önemsiyorsun. Ama sağlık olup da geri kalan her şeyi gömmen ne kadar mantıklı? Sağlıklı ama aç? Sağlıklı ama rezil olmuş? Sağlıklı ama sürünüyor? Önem atfetme konusunda bir dünya markasıyız. Bir şeye önem vermek için geri kalan her şeyi önemsizmiş gibi göstermenin alemi yok, Allah çarpar. Çarpılmış ama sağlıklı ?

Hayat, ben planın p’sinden habersizken o koca kafama, koluma, bacağıma nereme denk gelirse gelmeye başlamış, evet. Yani bunu biliyorsanız hala ne diye plan yapıyorsunuz? Yazının asıl konusu bu! Sorumu düşünün bir saniye. Ben kendi adıma cevap veriyorum: Çünkü yarına dair, kışa dair, ilk bahara dair, beş sene sonraya dair, yaşlanacağıma dair umudum var. Bu umut beni ayakta ve istekli tutuyor. Bu istekli olma hali, yürürken düştüğümde beni yerden kaldıran şey…

İki gün önce kendimle ilgi pek çok şeyi biliyor gibiydim. Sonra işte bir şeyler oldu. Ve kendimle ilgili bilmediğim bazı şeyler olduğunu fark ettim. Bunu anlatırken hakkını vermek istiyorum. Geniş bir paragraf kadar vaktiniz var mı? Bunu bilemeyiz di mi? Umarız vardır:

Edirne’nin sabah sisiyle yarı karanlık sokaklarında iki siluet yürüyor. Bunlar iki genç kız. Anlattıkları şeyler her sabahki gibi çok komik olmalı ki gülüşüp duruyorlar. Biri benim liseye giden on yedi yaşım, biri de ilk aşkla sevdiğim arkadaşım. Dünyaya yaşadığım evinki gibi dar bir pencereden değil de onunki gibi daha geniş ve ışıklı bir yerlere bakanından bakmamı sağlayan, yaşamımı dramdan romantik komediye dönüştüren ilk insan. Annesi ısrarla benim sıkıcı çalışkanlığımı onun maceraperest ve eğlenceli okul hayatına örnek gösterdiği için bir süre sonra beni annesinin cümleleriyle görmeye başlamasına neden oldu. Bana asla söylemedi ama bunu hissettim. O benim ilk ve en yakın arkadaşımdı. Başka bir şehirde okudu, evlendi, benim gibi iki çocuğu oldu. Edirne’ye döndü. Ben tam, çocuklar üstümüzden düşmüşken neşeli orta yaş kahve sohbetleri, kaçamak sinemalar, öğleden sonra yürüyüşleri hayal ederken…hastalandı. Dün, sol elini kıpırdatabildiği için mutlu olduk. Böyle bir şey için aranızda mutlu olan kaç kişi var?

 Ve ben şimdi ısrarla plan yapmak istiyorum! Onunla mutlaka sinemaya gitmeliyiz. Kıçımız dona dona oturduğumuz Selimiye’nin taş pencerelerinde saçma şeylere gülmeliyiz. Bir kere daha o ha bire cevaplar yapıştırırken haber bültenini seyretmeliyiz. Aşık olduğu coğrafyacıdan bahsetmeliyiz. Aşık olduğu bi ton insandan bahsetmeliyiz.

Yaşam, bu sefer başıma gelmeden plan yapmak demek olsun. Hem sağlık olsun, hem diğerleri. Bitmeyen bir umutla, amin.

VAKTİMİZ VAR, BİLİYORUM
3.7 (73.33%) 3 Oy verildi.

Yorumlar

yorumlar

Yazar : Filiz MANDACI

Bakmak isteyebilirsiniz!

Yolun Sonu 5

Resmin önünde; başı çerçevenin camına yaslanmış halde ağlaya ağlaya yoruldu. Saat, üç kere metalik bir ...

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir