Ana Sayfa / Etiket arşivi: hayat

Etiket arşivi: hayat

VAKTİMİZ VAR, BİLİYORUM

Sevgili okur, klişe olan şeyler çok sevilmiş ve tekrar edilen şeylerdir. Böyle klişeden sayılan bir cümle var, bu yazımı onun üzerine bina etmek istiyorum, tapusu benim olmayacak. “Hayat, siz planlar yaparken başınıza gelendir.” Sizi bilmem ama ben doğduğumdan beri her şey  o kadar çok “başıma geliyor” ki plan yapmak aklımın ...

Devamını oku...

PERA’DA BİR EV

Beşinci katın camından dışarıya, ezberlediği sokağa bakıyordu. Elindeki bardakta son yudumu kalan viskisini bitirirken, dış kapıya doğru kısa ama hızlı adımlarla ilerledi. Elindeki boş bardağı kapının yanındaki kahverengi portmantoya bıraktı. Bir çınlama sesi geldi boş bardağı bıraktığı yerden, ama ilgilenmedi bile. Bıraktığı bardak diğer boş bardaklara çarpmıştı. Portmanto adeta bir ...

Devamını oku...

HIZ SINIRINI GEÇTİNİZ

Sevgili okur, telaşla bir yaz mevsimine neler sığdırılabilirse hepsini sığdırmaya çalıştığım ve bitti bitecek telaşından, an/anlar içinde düşüncelerimi sakinleştiremediğim günler geçirmekteyim. Zihnim “yavaşla” komutunu algılamıyor. Görselde elimde bir kitap, yanımda sözlük gayet dingin bir yağlı boya nesnesi gibi görünebilirim, bu sahne bakan kişiyi aldatan mesajlarla dolu. Oooo kitap okuduğuna göre ...

Devamını oku...

Yolun Sonu 5

Resmin önünde; başı çerçevenin camına yaslanmış halde ağlaya ağlaya yoruldu. Saat, üç kere metalik bir sesle çınladı. Geri dönüp yüzünü yıkamak için banyoya girmek istedi. Anlaşılmaz bir biçimde, alnından duvardaki resme yapıştırılmış gibi -elleriyle ne kadar kendini kurtarmaya çalışsa da- bütün vücudu bu çekimin etkisinde kalmış gibi, duvardan ayrılamıyordu. Biraz ...

Devamını oku...

Yolun Sonu 4

Gecenin yarısında, soğumuş minibüsün camları kendi nefesi ile buğulanmıştı. Gözünü bir tıkırtıya açtı. Buhardan dolayı onu arabanın içinde görmeyen biri kapıyı zorluyordu sanki. Daha dikkatle dinleyince; herhangi bir kapının kilidi açık mı diye kola asılıyor gibiydi. O da bu sallantıya uyanmıştı. Biraz daha uyanınca, bir kâbustan arta kalan donmuş bir ...

Devamını oku...

Yolun Sonu 3

Sokağı baştan başa kat etti, sesin geldiğini düşündüğü yerde ve civarında tek bir iz bile yoktu. Arabasını aldı… Farların aydınlığında yavaş yavaş kontrol etmek hem donmayı engelliyordu hem de daha kolay görünüyordu her şey. Gözleri kapanana kadar sokaklarda dolaştı. Arabanın önünden aniden atlayan birkaç kedi ve tekerlekleri ısırmaya çalışan birkaç ...

Devamını oku...

Karton Tabut

“Yaşadıklarım, gördüklerim, duyduklarım ve okuduklarımdan bende kalanları yeniden icat ederek yazıyorum” diyor Ercan KESAL ve şöyle devam ediyor “Geçmişle ilişkim özlemden daha çok bir keder” bende adını koyamadığım bir çok duygumun kulağına fısıldıyorum bu cümleleri. Üzerinden bir ömür geçse de hâlâ keder olan, dert olan nice anım dirilmek için gözlerimin ...

Devamını oku...

Yolun Sonu 1

Eskiden Ay’da da, Mars ve Venüs’te de hayat vardı, parıltılı giysileriyle muhteşem idareciler oradan ara sıra gelirler işlerle ilgili bilgi alıp durumu izler ve sonra hızla geri dönerlerdi. Dünya atmosferindeki fazla oksijen, güneşten gelen bazı ışınlar ve dünyanın kendi manyetik alanı onları çok çabuk yaşlandırdı. Bu sebeple Ay’da yine kendi ...

Devamını oku...

Anlata Anlata Bitiremedim Kendimi

Sevgili okur, bu yazıyı kendimi yalanlamak için yazıyorum. Evet, sık sık kendimi yalanlarım. Yani benimle bir şirket kurmayı ya da herhangi bir ortaklığa girmeyi düşünüyorsan, üzgünüm başka birini bulman gerekecek. Zaten verdiğim en uzun vadeli söz eşime verdiğim sözdü, onunla bile iki üç kez adliyeden döndük. Bunun sadece benimle ilgili ...

Devamını oku...

Peki Bu Benim Ne İşime Yarayacak?

Sevgili okur, kadrajımıza beresinin içine girebildiği kadar girmiş, yanında duran otobüse de  koşar adım binen bir kadın giriyor, güneş vuran tarafından bir tekli koltuğa oturup dışarıya bakıp gülümsüyor. Kim der ki bu kadın, az önce çıktığı derste acımasızca Osmanlı Devletini yıkmış, daha erken saatlerde onu okula bırakan kocasına kocaman asık ...

Devamını oku...